Boven de rivieren wordt meestal geen carnaval gevierd, maar dat is in het katholieke enclave Kloosterburen, wel anders. Sinds 1970, 55 jaar geleden, heeft het plaatsje Kloosterburen namelijk al een carnavalsverenging die is aangesloten bij Bond Carnaval Limburg (BCL). Iedereen is daarvan kinds af aan al gezinslid en worden vanaf zijn of haar 17e persoonlijk lid. Ferry Oostema is hier ook één van en kreeg de eer om in het jubileumjaar Prins Carnaval te mogen zijn, Prins Ferry de 1e. “Kijk, 25 jaar is bij ons niks, 50 jaar ook niet, het is allemaal in veelvoud van elf,” verteld Ferry.
“Wil je anders ook een broodje”
Sinds kinds af aan woont Ferry al in Kloosterburen. Op zijn vierde verhuisde hij naar Eenrum, maar vanwege de scheiding van zijn ouders kwam hij weer terug naar Kloosterburen. Hij woont daar nu nog steeds. Hij is 46 jaar oud en woont daar samen met zijn vrouw Jolanda (44 jaar) en twee zoontjes Jens (14) en Finn (12). Het interview vond rond lunchtijd plaats. Toen ik binnenkwam, zaten ze met z’n allen nog rustig aan de keukentafel hun broodje met kaas te eten. “Wil je anders ook een broodje,” vroeg Ferry. Dat verzoek moest ik helaas afslaan, want had net m’n eigen lunch op.
Rol in de vereniging
Ferry zit dus al bijna zijn hele leven bij de carnavalsvereniging, genaamd Oldeclooster. Tot 2020 heeft hij zelfs nog acht jaar in het bestuur gezeten. “Ik vond het daarna wel tijd dat iemand anders het van mij over zou nemen. Een frisse wind, zoals wij dat dan noemen,” vertelde Ferry. Tegenwoordig zit hij bij de optochten commissie, en was dit jaar dus zelfs Prins.
Hoe Ferry onverwachts Prins werd
Als je in het bestuur zit kan je geen Prins worden, beide functies hebben simpelweg te veel taken om dat te combineren. Toen hij uit het bestuur was stond deze mogelijkheid weer open, en dat wist Ferry ook. “Ik had wel de stille hoop dat ik gevraagd zou worden, maar wanneer weet je nooit. Sommige staan altijd op het weddenschapslijstje en mijn naam stond er ook wel regelmatig op.” De prinsproclamatie, de bekendmaking van de Prins, vind wel pas plaats op de eerste zaterdag van het jaar, maar voor Ferry kwam de ‘wanneer’ sneller dan gedacht. Hij kreeg namelijk in juli 2024 al te horen dat hij Prins zou worden. “Eigenlijk was ik niet gevraagd, want de voorzitter die het dit jaar moest regelen, daar heb ik ook heel lang mee in het bestuur gezeten, dus die wist precies hoe ik erin stond,” vertelde Ferry. “Hij liep langs mij, op een dorpsfeest hierzo, en zei: ‘Jij wordt Prins 2025’ en hij loopt zo weer door richting de bar. Hij bestelt een paar biertjes, loopt weer langs, kijkt me aan, en ik doe een duimpje omhoog en hij loopt weer door,” vertelde Ferry lachend. “Dat is mooi als je elkaar al heel goed kent.”
Onverwachts bezoek: “Ik sprong van de rijdende wagen en ging hun kant op”
Ferry keek goed terug op de vijf carnavalsdagen, één moment stak daar wel met kop en schouders bovenuit. “Mij oma is 93 en ligt nu al een tijdje ziek op bed. Het is al jaren haar wens dat ik Prins Carnaval word. Ik heb het geprobeerd om haar hier te krijgen bij de optocht, maar dat was niet gelukt. Ik was in volle overtuiging dat zij thuis in Assen meekeek via een livestream. Dat had ik nog getest met haar, een paar uurtjes eerder, maar dat bleek onzin te zijn. Want toen wij met de prinsenwagen als laatste door de optocht kwamen, zag ik haar daar opeens liggen, samen met opa. Mijn eerste reactie was blijdschap, maar ook een hoop emotie. Ik sprong van de rijdende wagen en ging hun kant op,” vertelde Ferry met een brede glimlach.
Carnaval is niet alleen maar zuipen en feestvieren
Een enorme rollercoaster aan emoties dus. Ferry is over het algemeen wel een serieuze Prins, vertelde ook zijn vrouw en zoon Jens. Hij merkte zelf ook dat hij nu als Prins zijnde wel meer een voorbeeldfunctie had en dat je ook wel een beetje moet nadenken wat je doet en zegt. “Kijk, verhalen zijn er natuurlijk genoeg als je over carnaval leest. Dat is toch alleen maar zuipen en gek doen, nee absoluut niet,” vindt Ferry. “Wij vieren namelijk ook carnaval met mensen met een verstandelijke beperking en met ouderen, waar we aansluitend dan stamppot mee gaan eten en we gaan naar een basisschool. Dat doen je niet als je een of andere zuipvereniging bent, die denkt dat carnaval niks anders als is als zuipen en feest vieren. Wij staan er gelukkig heel anders in.” Maar er wordt daarna wel door hem toegegeven dat er wel nog steeds een biertje gedronken werd, het feestvieren tot diep in de nacht door ging en dat er vooral ook enorm genoten werd.
Onderscheiding voor gevulde eitjes
Een onderscheiding krijgen van de Prins wordt gezien als een enorme eer, want dat betekent de Prins jou als belangrijk persoon ziet. Ferry heeft dan ook een hoop onderscheidingen uit mogen delen. “Soms is het ook een uitgelezen kans om iemand te bedanken die niet zo gauw op de voorgrond treedt of staat, maar het hoeft niet altijd heel zwaar te zijn,” verteld Ferry. “Er heeft bijvoorbeeld ook iemand midden in de nacht nog gevulde eitjes voor ons gemaakt, voor de dag daarna. Die kreeg ook een onderscheiding, als blijk van waardering,” zei Ferry lachend.
Eén keer Prins zijn is genoeg
Ferry zou alleen niet nog eens Prins Carnaval willen worden. “Niet dat het mij tegenviel hoor, dat niet,” vertelde Ferry. “Maar dan ga je, denk ik, dingen met elkaar vergelijken. Ik probeerde ook alles in één keer goed te doen en het zo leuk mogelijk te hebben met alles, maar dat doe je ook omdat je weet dat het maar één keer kan. En niet zo van, ach ik doe dit volgend jaar wel zus of zo. Het is nu alles of niets.”
Advies voor de toekomstige Prins Carnaval
Voor de toekomstige Prins Carnaval wil hij dan ook het volgende meegeven: “In ieder geval doen, je zult er geen spijt van krijgen. Voor de rest, blijf jezelf.”
Foto: Prins Ferry de 1e, samen met zijn oma en opa.
Bron foto: Ferry Oostema