Dierendag staat voor veel honden in het teken van extra aandacht en verwennerij. Maar niet iedere hond heeft een baasje om die dag mee te vieren. Door ziekte, financiële problemen of andere omstandigheden moeten sommige eigenaren afstand doen van hun huisdier. Stichting Zino helpt deze honden aan een nieuw thuis. Hoe krijgen zij een tweede kans?
“Mijn honden krijgen slagroomsoesjes”, vertelt Alie Pepping, voorzitter van Stichting Zino, al grinnikend. Omdat de stichting niet met een opvanglocatie werkt, kan ze op Dierendag alleen haar eigen honden verwennen. “Ze verdienen een extra wandeling of knuffel, maar eigenlijk zouden ze die aandacht alle 365 dagen moeten krijgen.” Zelf houdt de stichting zich bezig met het herplaatsen van honden. “We weten dat een directe herplaatsing van oud huis naar nieuw huis voor een hond vaak beter is.”
Niet zomaar een nieuw baasje
De kandidatenlijst voor potentiële baasjes bestaat uit bijna 300 geïnteresseerden uit heel Nederland, die zich voor een eenmalig bedrag hebben ingeschreven voor verschillende hondenrassen. Stichting Zino richt zich vooral op retrievers, jachthonden, waterhonden en spaniëls, omdat ze daarover de meeste kennis hebben. Met Dierendag ziet Pepping deze lijst niet groeien. “De mensen die zich bij ons aanmelden hebben bewust gekozen voor de eigenschappen en behoeften van deze honden. Iemand die zomaar een hond wil, gaat eerder naar een asiel om kopjes te kijken. Zo werkt het bij ons niet.”
Als een hond wordt aangemeld worden alle gegevens gecontroleerd en neemt een herplaatser (een vrijwilliger van Zino – red) contact op met de eigenaar voor een telefonische intake en een huisbezoek. Vervolgens wordt een profiel van de hond opgesteld, waarna zowel via de website als via de kandidatenlijst wordt gezocht naar een match. Is er van beide kanten een klik, dan volgt een begeleide kennismaking en daarna een proefplaatsing van minimaal twee weken. Daarna wordt besloten of de hond definitief bij het gezin blijft.
Iemand die hierover kan meepraten is Herman Schipper (69). De vrijwilliger bij Stichting Zino adopteerde drie jaar geleden zelf ook twee herplaatshonden: waterhond Jurre en Friese Stabij Jenny. “Ze hadden allebei eerst een andere naam, maar bij mij krijgen ze altijd een nieuwe. Een nieuwe naam betekent een nieuwe start.”
‘Alsof hij wilde zeggen: dit is goed zo’
De komst van Jurre herinnert Schipper zich nog goed. De hond, toen nog een puppy, was al meerdere keren op proef geplaatst, maar dat liep telkens op niets uit. “Mijn eerste ontmoeting met Jurre was op een parkeerplaats”, vertelt hij. “Vanaf daar gingen we samen wandelen, buiten zijn vertrouwde territorium. Toen we terugkwamen stapte die zo bij me in de auto. Alsof hij wilde zeggen: dit is goed zo.”
Sindsdien is Jurre niet meer wegegaan. Die ervaring laat volgens Schipper zien hoe bijzonder de band met een herplaatshond kan zijn. Volgens hem zit waardering voor een hond dan ook niet in één dag per jaar. “Je hond extra verwennen hoeft niet speciaal op dierendag. Als je dat moet doen omdat het dierendag is, heb je de plank een beetje misgeslagen.” Zijn honden krijgen het hele jaar door volop aandacht. “Ze worden hier altijd al verwend. Ik zeg altijd: beter verwend dan verwaarloosd.” Lachend voegt hij daaraan toe: “Ik hoop dat ik eens door de honden word uitgekozen voor Dierendag.”
Zonder donaties geen tweede kans
Een succesvolle herplaatsing vraagt volgens hem vooral om geduld. “Een herplaatshond is heel dankbaar. Je moet een hond de tijd geven en accepteren dat hij een verleden heeft. Dat is een kwestie van geduld.” Om honden die kans te kunnen blijven bieden, is Stichting Zino afhankelijk van donaties. Daarom doet de stichting momenteel mee aan een collecte die wordt ondersteund door Stichting DierenLot. Tot en met 7 oktober wordt iedere donatie door hen verdubbeld. Daardoor kan Stichting Zino honden blijven helpen aan een tweede kans.
Mirthe Anthonisse
3 oktober 2026